| Yuuki's profileArtemis LunaPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
January 09 ปีใหม่ๆ กับวันเดิมๆปีใหม่ๆ...แต่ก็วันเดิมๆ.... ไม่รู้ทำไม ทั้งๆที่พึ่งจะจัดการตัวยาส์ก 2 ตัวออกไปจากชีวิตแล้ว (Cal+Stat) แต่หัวเราก็ยังเบลอๆ โล่งๆ มึนส์ๆ ราวกับว่าชีวิตฉันนี้ช่างดูจิตๆ ยังไงก็ไม่รู้แฮะ...ช่วง1 ปีที่ผ่านมาเหมือนจะมีเหตุการณ์ผ่านๆมามากมาย โดยเฉพาะเรื่องการเจ็บป่วย ซึ่งดูเหมือนจะเข้ามาเป็นประจำ ตั้งแต่เจ็บปวดเล็กๆน้อยๆ ไปจนถึง ตากะหู (ดีนะไม่มีจมูกอีก ไม่งั้นตาย!!~) รวมกับการเรียนอันแสนจะโหดร้ายทารุณ...แบบว่าจะเรียนไปทำไมมากมายนะ เรื่องบางเรื่องเรียนไปก็ไม่ได้ใช้..เรียนไปก็นอกหลักสูตร แบบว่า..ใครก็ได้ช่วยมาล้างระบบการศึกษาไทย แล้วใส่อะไรที่มันจำเป็นกับชีวิตให้มากกว่านี้ทีสิ..เปลี่ยนทุกระบบ ห่วยเหมือนเดิมทุกระบบ..ให้ตายสิชีวิต!!~ ทำไปได้!~ แต่ก็ยังดีนะ..ที่อย่างน้อยในช่วงเวลาแห่งความทุกข์..เรายังมีความสุขให้ได้สับเปลี่ยนบ้าง..ไม่งั้นคงจิตมากกว่าเดิม 555 พักหลังเราได้เจอกับเพื่อนรักเรามากขึ้น แม้ว่าเวลาสำหรับความสุข ณ ตรงนี้ไม่เคยที่จะพอเลยก็ตาม ^^ ยังไงก็รักเพื่อน 2คนนี้เสมอ....อยากไปค้างบ้านชินจังอีกอ่ะ...งึมๆ..แต่ทำไมเวลาไปค้างบ้านตะเองทีไร ฉันต้องถูกที่บ้านทิ้งอยู่เรื่อยไม่เข้าใจ - -" Bye bye ปูนิ่ม..สวัสดี..เมนูกุ้ง ที่เราได้แต่นั่งมอง เห้อ!~ อ่ะ! ใช่..เรื่องสำคัญที่แอบฮา เกี่ยวกับเรื่องความจิตของตัวเอง..จะเริ่มยังไงดีล่ะ.. อืม...จะบอกว่าพักหลังนี้เริ่มเปลี่ยนสเป็คการมองคนหรอ? อืม..ก็ไม่เชิงนะ เพราะตอนนี้ก็ยังชอบคุณหมอใจดีอยู่ แต่คงเพิ่มดีกรีความจิต ไปกับ อ.สอนแคลฯ + เทพฯวิศวะ แถวๆนี้มั๊ง 555 ชอบจัง เวลาพี่แกนั่งเงียบๆ ที่มุมห้อง อ่านหนังสือ เอามือขยี้หัวไปมา ทำท่าทางจิตๆ แล้วโจทย์แบบซาดิสๆ โอ้ว!~ กรี๊ด!!~ เท่ห์จริง...นี่ไม่นับตอนเอ๋อๆ งงๆ แล้วชวนไปเดทที่ห้องเรียน (คำถามสุดฮิตเลยนะนั่น) เห็นแล้วฮา+น่ารัก.. ขำตอนสอบ Stat มากๆ อ.ถามว่าจะไปเข้าห้องน้ำก่อนสอบกันมั๊ย? ไม่มีใครลุก..แต่พออ.สอนแคลฯ เดินเข้ามาถาม ทุกคนลุกหมด 55 ก่อนที่พี่แกจะเกาหัว 2-3 ทีให้ผม ยุ่งกว่าเดิม อ๊าก!! ถ้าได้คนแบบนี้มาเป็นแฟนจริง..หนังเรื่อง Body#19 คงมีภาค2 ไม่ก็คดี หมอวิสุทธิ์ อาจมีย้อนรอย...เพียงแต่..ใครจะเป็นศพก่อนกัน..เขา หรือ เรา? ที่จิตกว่ากัน 555 ขำขำ อย่าคิดมาก September 27 เดือนแกลบๆ กับ มูสเค้ก เอ็มโพเรียม... เดือนแกลบๆ กับ มูสเค้ก เอ็มโพเรียม...
ถึงช่วงนี้จะอยู่ในช่วงสอบ (พรุ่งนี้Anal ตัวฆาตกรรมเลย) แต่เราก็ยังมาอารมณ์มานั่งอัพบล็อค ประมาณว่า เบื่อ+เซง ม่ะไหวแล้วขอระบายหน่อยละกัน กับความเครียดในช่วงสอบ+ความแกลบในช่วงอาทิตย์ หลายคนคงสงสัยอ่ะจิ ว่าทำไมงกๆ อย่างเรา สยามก็ไม่ค่อยได้ไป เดี๋ยวนี้ซีดีก็ไม่ค่อยได้ไปสั่ง แล้วมันจะแกลบได้ยังไง.
..อ๋อ...ง่ายมากเลย ทำไมน่ะหรอ? ย้อนรอยจากความเดิมในบล๊อคที่แล้ว.....หลังจากที่แอบไปกินบลูเบอรี่ ชีสเค้กได้
หนึ่งชิ้น...เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เราได้มีโอกาสไปดูออเครสตร้า+ Piano solo ที่มหิดล...นั่นแหละค่ะ...
ด้วยความที่แอบมองเค้กที่นั้นมานานพอสมควร+หลายรอบแล้ว...มันก็ควรแล้วที่จะถึงเวลาลองชิม เค้กแครอท...+ ชาเอิงเกรย์ ที่เหมาะกับการนั่งละเลียดสักชม.-2ชม. แต่ความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้น จากชาร้อนชั้นกลายเป็นชาเย็นในแก้วพลาสติก แล้วต้องจัดการภายใน 15นาทีก่อนการแสดงเริ่ม...โอ๊ย!! หมดเวลาละเลียด...แล้ววิ่งไปดูคอนต่อสุดยอด!!
เปียโนมันส์มากมาย มือไวโอลินก็น่ารัก (ฮา....) แม้ว่าเราจะชอบดู Solo Violin มากก่า แต่งานนี้ก็ต้องยอมรับเค้าเลย...คงเพราะ...มาตรฐานเปียโนเราอยู่สูงมาก สาเหตุอ่ะ
คงไม่ต้องบอกนะว่าเราชอบเปรียบเทียบกะใคร...ไม่ใช่เพราะฝีมือ Violin ของป้าหงิไม่ดีนะ แต่ว่า Violin ในสายตาเราหน่ะ เล่นได้หลายแนว+ลูกเล่นเยอะมาก ทำให้ฟังทีไร ก็ไม่ค่อยเบื่อหน่ะ...อ่ะ เดี๋ยว นอกเรื่องแย้ววว...... กลับๆๆ
หลังจบคอน เราก็ไปต่อด้วยข้าวต้มเยาวราช+ไอศกรีมนมมนต์ ก็ตั้งแต่เช้าจรดเย็นเรากินแค่มาม่า+เค้ก ชิ้นเดียวเองนิ...หลังจากนั้น วันเสาร์ เราก็ไปเอ็มโพเรี่ยม..ตอนบ่ายก่าๆ / ประมาณว่ามันมีเทศกาลสวนอะไรซักอย่าง...ที่ต้นไม้เยอะๆ แล้วเอาสัตว์ตัวเล็กๆมาโชว์ ก็น่ารักดีหน่ะ...* คือว่าเดินชมผ่านๆ เพราะเอาเวลาไปชื่นชมกะเค้กข้างบนหมด - -----"
สามชิ้น ที่แทบจะละลายในปาก เกือบสี่ร้อย...ที่ซื้อกลับบ้าน แถมเบิกไม่ได้ด้วย...ไม่รวมแซนวิช+นมที่ซื้อแชร์กะพวกน้องๆ....เง้อ....ค่าขนมช้าน...หมดไปครึ่งนึงกะเค้ก
อีกครึ่งนึงกะเสื้อผ้า (นานๆซื้อทีนิ) ที่เหลือ เศษๆ ไว้กินแกลบแกล้มมาม่า....งึบๆ เสาร์นี้ โปรแกรมปูนิ่ม รร.เจ้าพระยาก็ถูกยกเลิกโดยเสียงส่วนใหญ่ของพลเพื่อน.
..แง๊....ปูนิ่ม+อาหารญี่ปุ่นช้านน....* ทั้งๆที่อยู่ในช่วงสอบเนี่ยนะ...+ ไม่แปลใจแล้วว่าทำไมช่วงนี้เราแกลบ+ อ้วนขึ้น แง๊......./ ไม่รวม White chocolate cake อีกสองชิ้น
ในวันเกิด ป๊ะป๋า...ปิดเทอมนี้เตรียมตัว ไดเอ็ทขาดใจดิ้น...กร๊าก..........
 August 28 Enter Post Title Here
ทำไมถึงเรียกงี้น่ะหรอ? ก็เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เราได้ไปทำธุระที่เขาใหญ่ พอขับรถผ่านร้าน FABB เท่านั้นแหละ อยากจะแง้วๆลงจากรถเพื่อไปกินเค้กซะให้ได้ วันต่อมา (วันเสาร์) ด้วยความอดอยาก+กระหายเค้กอย่างหนัก เราก็ไปที่ร้านบ้านหญิง ที่ไม่ได้แวบไปกินกว่าหกเดือน สุดท้ายหลังจากกลับเข้าสู่โลกแห่งความจริงที่ใกล้สอบอีกแล้ว...ช้านน....สอบเสร็จยังไม่ทันพักเหนื่อยก็ได้สอบใหม่ ตรูล่ะ ตายแหน่ๆๆ ปล. ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไร ชอบฟังเพลง ป้าหงิ+พี่หวัง+W-inds - - " ฟังแล้วได้ใจ อิๆๆ แถมมีเสียงกระซิบมา ว่า "อย่าบอกนะว่าเริ่มเปลี่ยนจากชอบลุงๆป้าๆ" เห็นทีจะเริ่มอัพเกรดจากรุ่นคุณพ่อมาเป็นรุ่นเป็นลูกชาย นัง Gackt ทั่งเคนตะ เรียวเฮ แล้วไหนจะ คาเมะอีก เง้อ...ชีวิต เหอะๆๆ June 20 ฤกษ์อัพบล็อครายปีเจ้าค่า........ สวัสดีค่ะ ในที่สุดก็ได้ฤกษ์อัพบล็อคซะทีหลังจากที่ผัดผ่อนมานานบล็อครายปีของเรา ตอนแรกเรากะจะอัพวันเกิดตอนที่เราอายุ 19พอดี แต่ปรากฎว่าปีนี้เรามีไปหาประสบการณ์ใหม่ๆที่ขอนแก่น เลยไม่ได้อัพ ผลัดวัน+ดองๆจนล่วงเลยเวลาจนถึงว่านี้ เย้!!!!~
ทำไมอยู่ๆมาอัพวันนี้อ่ะหรอ? ก็อยากจะอัพนะสิ อิๆๆ วันนี้เป็นวันที่เรามอบรุ่นให้รุ่นน้องเราวิศวกรรมศาสตร์ และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม รุ่นที่16 เป็นของน้องๆแล้ว เย้ !!~ กว่าจะให้มันได้มาพาเราเหนื่อยกันเป็นแถบๆ ทั้งพยาบาล(ถึงเราจะโดดบ่อยก็เหอะ) สวัสฯ สันฯพี่เชียร์(ชอบมากมาย เห็นฟิตตั้งแต่ช่วงSummerแล้ว ล้มหายกันไปตามๆกัน) พี่ว๊ากก โดยเฉพาะพี่ฐา เป็นที่ติดอกติดใจน้องๆเรามากมาย อิๆๆ (แต่พี่ว๊ากปีเราหล่อก่าค่ะ) น้องเราหรอ? มีสองคนล่ะมี น้องสายเรา(น้องมีน) กะน้องเอ็นดู (น้องเปิ้ล) เป็นน้องที่น่ารักทั้งคู่เลย เรียบร้อย+เด็กเรียนมากๆ ยกเว้นน้องมีนที่ออกจะYไปนิดๆ (จริงๆน้องแกก็SMด้วยล่ะ) หมดค่าเทคเจ้าสองคนนี้+เพื่อนๆมันไปเกือบพัน ซีดเลย...น้องอิ่ม พี่จนค่ะ เหอะๆๆ แต่ก็มีความสุขนะ ต่อให้ใครจะว่าอะไรยังไง แต่เพื่อนสิ่งที่ดีที่สุดให้น้องแล้วก็เต็มที่นะ อิๆๆ ส่วนเรื่องเรียนเราตอนนี้นับได้ว่าโหดร้ายพอควรเลย ที่ยากไม่ใช่เรื่องปรับตัวหรอกนะแต่ที่ลำบากจริงๆเห็นที่จะเป็นเรื่องตารางเวลา+วิชาที่เรียน มันเป็นอะไรที่เยอะ+ยากส์+ถึกมากมาย เหอะๆๆ เหนื่อยจริงๆให้ตาย ใครบอกว่าปี2 ง่ายฟระ ชริๆๆ กดดันสุดๆอ่ะ แต่ก็ดีไปอีกแบบนะ เพราะอะไรน่ะหรอ? อย่างน้อยเราก็ได้รู้ถึงความซาดิสของอ. โดยเฉพาะเคมีอินทรย์ โหดร้ายสุดๆอะ แต่เทอมดีก็โชคดีสุดๆเหมือนกันที่เราได้มาอยู่หอนอก มีความเป็นส่วนตัว+ความสบายขึ้นเยอะเลย แต่ปัญหาก็มีตรงที่เราต้องเก็บกวาดเองคนเดียว เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย -- ---" อยากได้เมทมาแชร์ค่าห้องจัง แต่ก็นะ เกรงใจเวลาเราซ้อมดนตรีน่ะ / ตอนซ้อมไม่เท่าไหร่ตอนดูคอนป๋าเนี่ยจิ อิๆๆ ไม่รู้ว่าจะบ้าเมื่อไหร่ เกรงใจๆจริง ประมาณว่าอีนี่โรคจิต อิๆๆ ก็นะ คนเรามันก็ต้องมีผีเข้า-ผีออกเป็นครั้งๆคราวๆนี่น่า ช่วงนี้อย่างที่รู้ๆกันว่าเราแอบไปเรียนไวโอลินต่อจากช่วงม.ปลาย ก็นะ....ลำบากสาหัสสากันไปกะความโหดของอ. พอใช้ได้เลย แต่เราก็ได้รู้อะไรๆเยอะขึ้นมากเลยล่ะ ทำไมน่ะหรอ? เราได้เปิดตัวรับสิ่งใหม่ๆได้มากขึ้นนะ อย่างเวลาเราฟังเพลงคลาสสิคน่ะ นอกจากว๊ากเนอร์ กับเพลงใน Yoshiki's Selectionของป๋าแล้วล่ะก็ เราก็แทบไม่ค่อยฟังของคนอื่นเลย ไม่ก็ฟังแค่ผ่านๆเท่านั้น...ตอนนี้เราเริ่มฟังมากขึ้น ฟังวงอื่นมากขึ้น อันนี้รวมไปถึงJ-Rockด้วยนะ /ช่วงนี้เราก็บ้าSkin, Lareine ,Malice-Mizer ,Psycho le Cemu แต่ที่โหดร้ายที่สุดเห็นที่จะเป็นใครก็ไม่รู้ทำเอาเราชอบคาเมะ เง้อ...ชอบมันไปได้ยังไงกันนะ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกาน เหอะๆๆ ไม่คิดเลยว่าจะชอบ ฝั่งป๊อปไปได้ เง้อ~ ... ปล. พักหลังนี้เราพูดถึงป้าหงิบ่อยก็อย่าแปลกใจนะ ว่าจะเลิกชอบ อีแกรกกะป๋าโยตามพี่คิซาแล้วเปลี่ยนมาชอบ SKIN แทนแล้วล่ะ หุๆๆ
วันนี้ได้ข้อคิดอะไรดีๆมาเยอะเลย ตั้งแต่ตอนเช้าที่เรามีเรียนLang ที่คณะอักษรศาสตร์ เราเจอเฟย์ใส่ชุดนศ.ด้วยล่ะ โครตน่ารักเลย กร๊ากก (มันข้อคิดตรงไหนฟระเนี่ - -") เพื่อนคนไหนนึกไม่ออกก็คิดซะว่าจับโทชิยะมาใส่กระโปรงพีช สะพายกระเป๋าข้างไนกี้ หัวชี้ๆ ประมาณนศ.ชายใส่กระโปรงแล้วมีรัศมีเทพอ่ะคับ เห้ยๆๆ พอๆ เดี๋ยวคนจะเข้าใจผิดว่าเป็นบล็อคแฟนคลับมัน ไม่ดีๆๆ กลับๆๆ
- การฟังดนตรีมีอยู่ 2แนวคิดคือ อารมณ์และปรัชญา หากเรานำปรัชญาจากเพลงที่ฟัง ไปคิดวิเคราะห์ แล้วประยุกต์เข้ากับชีวิตประจำวันก็ดี แต่หากเราตกลงไปในความลุ่มหลงของอารมณ์เพลงแล้วล่ะก็.... ฟังดนตรีแล้วอย่าหลง+อย่าปิดกั้น อ. Chur(เหมือนโดนว่ายังไงก็ไม่รู้สินะ ประมาณว่าหนูจะฟังแต่ป๋าโย ที่รัก แล้วก็นังแกรก อิๆๆ)
- นักร้อง+นักดนตรีที่ชอบ ชอบ+คลั่งแล้วจงเก็บเค้าไว้เป็นแรงบัลดาลใจ ไม่ใช่เก็บไว้ให้เขาเป็นจุดอ่อนของเรา จำไว้ ฝันให้ไกล แล้วไปให้ถึง
* อย่าสบตาอีแกรกไม่งั้นเราอาจจะละลายได้ เพราะสายตามันคืออาวุธชีวภาพ แฟน X-Japan + เพื่อนเก่า - คนเราต้องเลือกที่จะเสียสละสิ่งที่ชอบ สิ่งที่รัก เพื่อความสุขสบายและความมั่นคงในชีวิต ถ้าคิดว่าเสียสละไปแล้วจะได้สิ่งที่คิดว่าดีกว่าก็ทำไปเถอะ
เพื่อนสนิท
- *ข้อนี้สำคัญมาก : ของขวัญที่ดีที่สุดยามเหนื่อยล้าคือการได้เห็นผลงานที่ได้ทำลงไป และการได้พักผ่อนยามเสร็จกิจ ชอบมากๆเลย ทำไมน่ะหรอ? ย้อนไปช่วงใกล้สอบเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ช่วงนันเป็นวันเกิดคนสำคัญที่สุดของเราคนนึง เราลองถามเค้าว่าอยากได้อะไรรึเปล่า...สิ่งที่เค้าตอบกลับมาคือ การได้นอนหลับพักผ่อน เพราะการสอบ+การเรียนของเค้าก็เหนื่อย+ยากลำบากมากมายในแต่ละวัน จนวันนี้เราก็ได้รู้ถึงความรู้สึกของเค้าในวันนั้นแล้วล่ะว่าการพักผ่อนน่ะสำคัญ+ทำให้เรามีความสุขได้มากแค่ไหน ^^
- มีคนบอกว่าถ้าเราชอบใครมาแล้วนานๆ เวลาเราจะเปลี่ยนไปชอบคนใหม่นั้นน่ะจะทำได้ยากเพราะเราจะยึดติดกะคนเก่าที่เราชอบอยู่ อันนี้เราต้องขอแย้งนะ ทำไมน่ะหรอ? เพราะถ้าเราชอบคนเดิมอยู่ และชอบต่อไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะนานเท่าไหน ตราบใดที่เราไม่เจอใครที่ดีกว่าหรือเราชอบเค้ามากกว่า เราจะเปลี่ยนคนทำไมล่ะ ในเมื่อเราชอบเค้าจริงๆ ไม่ใช่หรอ เราถึงชอบเค้ามาได้ยาวนานซะขนาดนี้
มีคนรักก็ยังดีกว่ามีคนเกลียด รักซะยังดีกว่าไม่ได้รัก แม้รักแท้คือการเสียสละ แต่รักของเรานั้นคือการรอคอย...รอคอย.... และทำทุกอย่างเพื่อให้คนที่เรารักนั้นมีความสุข
แม้อยากเอ่ยคำว่ารักสักล้านครั้ง แต่ไม่อาจเอ่ยคำเหล่านั้นออกไปได้
ทำไมน่ะหรอ? ถ้าเรารู้เราก็คงจะไม่เป็นอย่างนี้หรอก กร๊ากก!!~ เห้อ~.... ตาบ้า...
ปล. เพื่อนๆคนไหนที่รู้ว่าหัวข้อนี้เราเอ่ยถึงใครก็ จุ๊ๆ ไว้ด้วยนะค้าบบ.... อ่านปากของฉันนะ..... อยากจะพูดอีกครั้งว่า.... แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดสินะ...เห้อ~ ปัญญาอ่อนดีจัง อ่า...แก้ไขด้วย เพลงของโต๋ที่เราชอบที่สุด ไม่ใช่เพลงรักเธอนะค้าบบ แต่เป็นเพลงได้ไหม นะฮับ.... ทำไมน่ะหรอ? ลองแอบรักใครสักคนดูสิ อิๆๆ - ประโยคซาบซึ้งตรึงใจประจำปี ฟังดูคุ้นๆนะอิๆ "One Song telling more than Million Words"
September 10 แอบระบายเล็กๆ หลังจากที่ไม่ได้อัพมานาน (มากๆ)นานๆจะได้มีโอกาสได้อัพสเปชสะทีนะ หลังจากไม่ได้อัพมาชาติกว่าๆ (ได้ข่าวว่านานมากๆ)
แอบสงสัยละสิ ว่าทำไมมันมีเรื่องคับแค้นอะไรมากมาย มันถึงจะมาอัพล่ะสิ หุๆๆ แน่นอนล่ะค่ะ ช่วงนี้อีปิ่น( Yuuki 69) เริ่มจะโรคจิต+ซาดิส ถึงขีดสุดเมื่อได้เข้ามาอยู่ในรั้วมหาลัย เริ่มตั้งแต่เรื่องเรียน เรื่องเพื่อน เรื่องหอ เรื่องเงิน เรื่องชีวิตความเป็นอยู่ เห้อ.... แบบว่านะค่ะ เรียนๆเล่นๆไป สอบๆไป ดรอปๆไป เอ๊ย!! เครียดๆไป แบบว่า เซงกะชีวิตเรื่องเรียนมากมาย
เพราะคะแนนเหมือนจะโดนเหยียบอยู่หน่อยๆ (ที่จริงมันก็ไม่หน่อยอะนะ - - ") ทั้งเภสัช ทั้งวิศวะ วิทยา ตรูล่ะหน่ายยย - -" จริงๆนะ แบบว่าคะแนนก็มีทั้งมาก-น้อย แต่ก็ยังไม่เป็นทีพอใจเลยง่ะ ส่วนชีวิตอยู่หอน่ะหรอ - -" ไม่ค่อยพอใจทั้งห้องน้ำ เวลาเปิด-ปิดหอ รูมเมท อากาศ(ร้อนโครต)
ข้าวของเครื่องใช้ เห้อ... - -" แต่ข้อดีของการอยู่หอในคือค่าน้ำ - ค่าไฟไม่ต้องเสีย อย่างน้อย ก็ต้องทนๆไปอ่านะ เทอมหน้า ไม่อยู่หอนอกเค้าก็จะอยู่หอเดียวกะอัญชิให้ได้เลย ชริ.... ไหนจะเรื่องเพื่อน แบบว่า แอบสะกิตใจอยู่เล็กๆนะ (ไม่รู้ว่าอ่านกันอยู่รึเปล่า) แต่จริงๆอ่ะ
เวลาไปไหนกัน พูดตรงๆเลยว่าบางครั้งเราก็เหมือนส่วนเกิน เดินไปไหนกันก็ไม่ชวนไม่บอกก่อน จริงๆนะ เราก็เบื่อเหมือนกัน แต่พอพวกนาย/เธอไม่มีใคร เธอก็ค่อยโทรหาเรา เหมือนเราเป็นตัวเลือกสุดท้าย แบบว่าถ้าไม่มีใครอยู่กะพวกนาย/เธอ แล้ว พวกนายก็ค่อยโทรหา เหมือนกับว่าฉันจะโทรหาแกเมื่อไหร่ก็ได้ ยังไงแกก็ต้องอยู่ ถ้าไม่ไปด้วยแล้ว พวกแกจะงอน แล้วฉันล่ะ อยากรู้จริงๆ เวลาที่พวกนายไปกัน เคยคิดกันมั่งมั๊ยว่าเราก็เซงเหมือนพวกนายอ่ะ เห้อ....ตรูละเบื่อเรื่องพวกนี้จริงๆนะ บางครั้งเราก็ไม่คิดอะไร แต่พอบางครั้งมาคิดๆดูก็จริงว่ะ...เราปฎิเสธข้อนี้ไม่ได้จริงๆ เบื่อๆๆๆๆ พอเวลาพวกนายแอบไปเที่ยวกัย รู้สึกจะดี สนุกสนานเฮฮาหลั่นล้ากันมากมายจนเหมือนจะลืมเรา แต่พอหมดมุขเล่น แกก็ต้องโทรมาตามเรา เพื่อ????? ยามที่เรามีความสุขมั่ง พวกแกต้องโทรมาขัดจังหวะ ทีฉันล่ะ ฉันไม่เคยขัดจังหวะพวกแกไปเที่ยวกันเลย ทำไมว่ะ...ห๊าาาาๅ!!!!!!! ถามหน่อยเดะๆๆๆ พอตรูไม่ทำตาม พวกแกก็งอน เราต้องคอยง้อ ทีเรางอน พวกแกเคยมาง้อฉันม่ะถามจริง ชีทบางอย่าง ถามแล้วว่าเอามั๊ย แกก็ว่าไม่ แต่พอซีมาปุ๊ป แกก็มาหาว่าฉันซุ่ม ฉันไม่เผื่อ ถามหน่อยเหอะแกเคยสนใจอะไรมั่งว้าาาาา ตอนที่แกอยู่กันเป็นกลุ่มๆอ่ะ เอาเหอะ...ระบายมาเยอะแล้ว +เพื่อนๆที่อ่านสเปชเราอาจจะงงๆอ่ะนะ แต่เอาเหอะ พวกนาย/เธอ ก็ยังเป็นเพื่อนเรา
ไม่ว่าจะนานเท่าไหน ไม่ว่าจะไกลเพียงไร ระยะทางก็ไม่อาจจะเป็นอุปสรรคขวางกั้นเราได้ ยกเว้น! เงิน ที่จะขัดขวางความสุดทั้ง ฉัน ฮันนี่ และแก ไอ้กิต หุๆๆ หรือจะปฎิเสธ เอาน่า ยังไงฉันก็ยังรักพวกแกกที่สุด (รึเปล่า) ช่วงนี้ก็หาเราว่าเราเป็นคนไม่ปกติกันสักเท่าไหร่(หรือว่าไม่ปกติมานานแล้วว้า....) ยกตัวอย่างเช่น สเป็คการมองผู้ชาย
ที่ตอนนี้กำลังโดนเพื่อนในกลุ่มด่าอย่างเอาเป็นเอาตายว่าโรคจิต ผิดตรงไหนว้า....ที่ชอบผู้ชาย ย้ำว่าผู้ชาย ที่หน้าสวย หน้าหวานๆ เป็น หนุ่มหล่อขาว ตี๋ ใส่แว่น เอวบาง น่ะ ชอบแล้วมันผิดหรอว้าาาาา.... ไม่จำเป็นซะหน่อยที่ ผู้ชายหน้าหวาน แบบ Hyde ,Gackt ,Yoshiki ,ดัง พันกร ,ออลลี่ หรือแม้แต่ หนุ่ม ปิโตฯ พัสดุ ฯลฯ จะต้องเป็นเกย์ ไม่ก็กระเทยน่ะ ห๊า!! อยากจะรู้เจงๆ ชอบเกย์แล้วผิดตรงไหน - -" เกย์หล่อๆมีเยอะแยะ หรือจะปฎิเสธ เห้อ.... ตรูล่ะหน่ายยยยย.....สเป็คผู้ชายชั้นน่ะ ยังไงก็ต้องเป็นผู้ชายเฟร้ยยย...ถึงแม้ว่าจะสวยไปหน่อย หรือหวานไปนิดก็เหอะ
+ จะไม่แคร์เลยย...ที่จะได้เจ้าบ่าวสวยกว่าเจ้าสาวเหมือนนัง Hyde หุๆๆๆๆ+ ปล. เมื่อวันอาทิตย์ที่แล้วก็ได้ไปงาน MBK Fastaมา สนุกมากเลย รักแกสุดๆเลยกิต แถมได้เจอจะคนที่ไม่ได้เจอมานาน คิดถึงพี่กุ๊กกิ๊ก ,พี่ลุน่า ,พี่โยกี้ ,พี่ชีจัง ,พี่อัพ ฯลฯ และได้เจอเกะพี่อัพ (ซึ่งเหมือนไฮด์โครต ชื่อพี่ไนท์) แอบคนที่ไม่คิดว่าจะเจอ อย่าง เฟย์ ,มาโคโตะ (ถึงจะรู้ว่ามันมา แต่ใครจะรู้ว่ามันแอบมาคอสเพลย์สุดที่รักช้านห๊า!!! แค่ความสูงก็ผิดกันแล้วเฟร้ย เหอะๆๆ) ว่าแล้วเราก็ระบายมาเยอะ พอกล้อมแกล้ม หุๆๆๆ / ส่วนพวกที่เราโทรไประบายบ่อยๆ (คงไม่ต้องระบุชื่อนะว่าใครมั่ง
รู้ๆตัวกันดี ถึงแม้ว่าตอนนี้จะโดนตัดไปแล้วคนนึงก็เหอะ) ก็ต้องทำใจ ยอมเป็นเพื่อนคุย เพื่อนโดนบ่นต่อไปนะ หุๆๆ จงภูมิใจซะ ว่าเรารัก + ไว้ใจพวกแกมากที่สุด รักพวกแกที่สุด ไว้ว่างๆมาเที่ยวกันนะ รักมาก กิต , ฮันนี่ , อมรเทพ ,เสริญ ,พี่มี่จัง ,เจ๊คิซา ฯลฯ May 01 Brithday on Aprilเฮ้อ...กลับมาอีกครั้งสำหรับบล๊อครายเดือนของเรา 5555+
ช่วยนี้สุขภาพร่างกานไม่ค่อยจะสู้ดีนัก เพราะนอกจากที่เราต้อง ไปผ่าฟันครุฑไปตอนต้นเดือนแล้ว เราก็รู้สึกว่าความดันของเรามัน เริ่มจะต่ำลงไปทุกทีๆ * จากปกติของเรา 67/110 ตอนนี้มานเริ่มเป็น 62/92ล่ะ เหอะๆๆ น่ากลัวมาก แล้วช้านมีชีวิตรอดถึงป่านนี้ได้ไงล่ะเนี่ยเหอะๆ เอาน่าถึงยังไงก็แล้วแต่ เดือนนี้ก็เป็นเดือนที่มีความสุขที่สุดและทุกข์ที่สุดได้ ทำไมน่ะหรอ? เริ่มจากเรื่องที่เป็นความสุขก่อนเลยล่ะกาน วันที่6 เมษาที่ผ่านมาน่ะ เป็นวันนัดเลี้ยงรุ่นที่ปัญจทรัพย์(อย่างไม่เป็นทางการ) เป็นการนัดเพื่อนสมัยตอน ป. 6 มาชุมนุมกันที่หมูกะทะที่รัชดา และก็เป็นวันประเดิม วันแรกที่เรามีโอกาสได้ค้างบ้านเพื่อนสนิท(รักสุดๆ) ที่คบกันมาได้8ปีแล้ว เหลือเชื่อเลยล่ะ 555+ ดีใจนะที่ได้พบกับเพื่อนๆทุกๆคน โดยเฉพาะกับใบตอง ที่เป็นเพื่อนตั้งแต่อนุบาล
แล้วยิ่งเราย้ายบ้านมาอยู่นนฯด้วยแล้ว ดูเหมือนจะยิ่งห่างไกลจากเพื่อนๆแถวนู้นมาก * แต่ก็อย่าลืมนะว่าใจเราใกล้กันเสมอ* งานนี้เราก็แอบมีฮา+เน่าไปเยอะเหมือนกัน
ตรงที่เราคุยกะทรงกลด < - - ต้นเรื่อง ว่าจะเล่นเกมส์กัน
อุตส่าห์เตี๋ยมกันอย่างดี แต่ขอโทษ ไม่ได้เล่นเคอะ
เพราะสถานที่ไม่อำนวย เฮ้อ... แต่เราก็สนุกนะ หุๆ เพราะอย่างน้องเราก็ได้เจอกะเพื่อนๆหลาคน
ที่เข็มขัดสั้น (คาดไม่ถึง) ว่าจะมา เช่น เชียร ใบตอง ลิงดำ ฯลฯ และคนที่คิดว่ามันน่าจะมา
แต่ก็ไม่มาโดยเฉพาะ ภากร จะชุติมา -*- เราอุส่าห์ล็อคของขวัญไว้ให้พวกแกเลยนะเนี่ย
และแน่นอนว่างานนี้คงจะไม่เกิดขึ้นได้ ถ้าเราขาดผู้ชายดีๆทั้ง2คนไป นั่นก็คือ ทรงกลด กะอมร
ขอบคุณมากเลยนะที่ได้คิดหาทางนัดรวมรุ่นเราได้มากขนาดนี้ ประมาณ(60-70คนแน่ะ) รุ่นเราท่าจะรักกันจริงๆนะ
6ปีล่ะ ความสัมพันธ์ยังแน่นแฟ้นไม่มีเปลี่ยน * หันไปเหล่ๆใครบางคนแถวๆนี้ แล้วแอบอมยิ้ม หุๆ
หลังจากนั้นก็คงจะเป็นช่วงสงกรานต์ที่หยุดยาวล่ะ
ตอนนั้นเราก็แทบจะไปไหนไม่ได้เลย
เพราะปัญหาเรื่องคะแนนสอบที่เกิดการผิดพลาด
แต่ช่วงวันที่12หรือ13 ไม่แน่ใจ อยู่ๆม่าม๊าเราเค้าก็มาชวนไปเที่ยวดอนหอยหลอดล่ะ
เราก็เกิดอาการ อยากเล่นน้ำลุยโคลน (ที่นั่นเป็นหาดโคลน ได้ลุยไปเก็บหอย) เราก็เตรียมตัวอย่างดี
เพราะว่ามีสายโทรมาบอกว่าน้ำลดตอนบ่าย แต่แล้วก็ - -" น้ำขึ้นล่ะ เซงเลย เหงเค้าว่าตอนนั้นพายุเข้า
เราก็เลยเดินเล่น+หาของกิน ไปเรื่อยๆ ตามที่อาอี้เราชวน ปรากฎว่า *ทำท่าตื่นเต้น เราไปเจอกิตล่ะ
เอ๊ะ! ถ้าจะพูดให้ถูกกิตต้องเจอเราสินะ
เพราะเธอเหงเราก่อน แต่ก็ทำเอาแอบอึ้งนะ
เพราะก่อนหน้านั้นวันที่ 9 เราก็เจอกะเธอที่งานหนังสือมาแล้ว
ไม่นับรวมวันที่ 6-7 ที่ไปค้างบ้านเธอช่วงงานเลี้ยงรุ่น
โอ้ว...พระเจ้า! ช้านไม่ใช่สโตรกเกอร์แกน๊า....
ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากที่เราเดินเล่น+ปิกนิคกันเรียบร้อยแล้ว
ตกเย็นเราก็ไปที่ร้านอาหาร ร้านประจำของเรา ซึ่งก็.....
เจอมานอีกนั่นแหละ เหลือเชื่อ ร้านมี10ก่าร้าน ดันมาเลือกร้านประจำเราพอดี 5555+
แต่ก็จี้ดีนะ ทั้งบ้านเรา บ้านแก ต่างก็อึ้งพอกาน หุๆๆ
นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีสุดๆ
ปล. ถ้าฮันนี่เปลี่ยนใจเร็วก่านั้นอีกซักวัน ดีไม่ดี เราอาจจะเจอพร้อมหน้า 3คน เหอะๆๆ
เว้นวรรคมาช่วงปลายๆเดือน
เริ่มตั้งแต่วันที่ 21 23 25 27 (เลขสวยมาก)
ซึ่งก็เปงช่วงวันเกิดของเรา+รุ่นพี่+รุ่นน้อง+เพื่อนๆ
ซึ่งจะเกิดได้เรียงกันแบบสวยงามมาก ไล่มาเลยตั้งแต่ พี่เมย์ (ที่ไม่ใช่พี่เมย์คิซา+เมย์ เมะฉ่าย) ยิม พี่เมย์(คิซา)+น้องเมย์(ความดันสูง) และก็วันเกิดเรา
ปล. วันที่ 10 วันเกิดพี่เมย์ เมะฉ่า 13 วันเกิดพี่เมษ ซึ่งจะสังเกตุได้ว่าเดือนนี้ เป็งเดือน ม. ม้าหรือเดือนเมย์ษาจิงๆ
* เขียนถูกแล้ว ไม่เชื่อดูดิ คนชื่อเมย์เกิดกี่คน เหอะๆๆ น่ากัวเจงๆ ช่วงนี้ก็ถือเป็นอีกช่วงที่เรามีความสุข อยู่บนห้วงเวลาของความทุกข์เช่นกาน ทำไมน่ะหรอ? ก็อย่างที่บอกล่ะว่าช่วงวันเกิดเราตอนนี้
มันดันมาก่อนที่คะแนน O-Net&A-Net จะออกน่ะสิ งืมๆๆ เครียด+ใจไม่ดีมากมาย
ช่วงนี้ยอมรับจริงๆว่าเราเองก็ทำอะไรผิดพลาดไปเยอะ และอาจจะทำให้หลายๆคนรู้สึกไม่สบายใจ
อันนี้ต้องขอโทษอย่างสูงเลย
จริงๆเราก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้มันออกมาอย่างที่เห็น หรือทำให้หลายๆคนรู้สึกไม่พอใจกับเรา
แต่ว่ายังไงก็ขอฝากความเข้าใจกับเรานิดนึงว่าช่วงนี้เราเครียดมาก ทำยังไงก็ไม่หาย หรือจะหายได้ก็แค่บางเวลา
เชื่อว่าไม่มีใครมาคอยดูเราตลอด แต่เราก็เข้าใจในความหวังดีของทุกๆคนนะ ตอนนี้เรามีเรื่องที่จะต้องคิดมากจริงๆ
ไหนจะคะแนนเราที่ผิดพลาดไป ไม่รวมเรื่องที่เรียน ที่เราจำจะต้องเลือก หนทางใดหนทางหนึ่ง
ใจนึงเราก็อยากอยู่กะรุ่นพี่ที่เรารัก (รักในแบบรุ่นพี่จ๊า อย่าคิดมาก) อยากอยู่ในมหาลัยที่เราใฝ่ฝัน และเป็นที่พอใจของคนรอบข้าง
โดยเฉพาะรุ่นพี่คนนั้น และเพื่อนๆอีกหลายคน
แต่ใจนึง เราก็อดคิดถึงคะแนนที่ผิดพลาดไปของเรา
คะแนนที่เปลี่ยนจากหน้ามือ เป็น... เพียงเพราะความไม่สมบูรณ์ของระบบ ซึ่งผลจากตรงนี้เอง ทำให้ความหวัง -*-
ความกล้า ความมั่นใจในตัวเองของเราต้องหายไป และกลับไปคิดอะไรโง่ๆ บ้าๆ มาตลอดทั้งเดือน
ความคิดชั่ววูบที่อยากจะหนีไปไกลๆ ความคิดที่จะหาที่พึ่งพิง การเข้าไปม. เอกชน ทั้งๆที่ เราอยากจะเรียนในมหาลัยที่เราต้องการมากกว่า
แต่ก็ต้องมาโดนบีบด้วยสถานการณ์รอบข้าง
ที่ม.เอกชนเริ่มเต็มก่อนรัฐบาลจะประกาศผล คะแนนที่ไม่แน่ไม่นอนฯลฯ
แต่ตอนนี้เราคิดได้แล้วว่า เราควรจะคอยต่อไป
เรายังมีเพื่อนรอบข้าง ไม่ใช่เราคนเดียวที่มีปัญหา คำพูดเหล่านี้หลายๆ
คนก็คงจะเคยพูดกะเราไปหลายครั้งแล้ว และตอนนี้ เราก็เริ่มจะควบคุมตัวเองได้อีกครั้งแล้ว
เราเริ่มจะคิดในทางที่ดีกว่าเดิมแล้วว่าเราควรจำทำยังไงให้ดีที่สุด
และเราก็เชื่อใจ ในการรับเข้าในมหาลัยที่เราต้องการ
คณะที่เราอยากเรียนแล้ว ว่าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
ทุกปัญหาต้องมีทางแก้
ในเมื่อเราจะเข้า และสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นก็ไม่ใช่ความผิดของเรา
* พูดง่ายๆว่าปลงแล้วล่ะ มานเลื่อนมา3ครั้งแล้วนิ
ผลสอบน่ะ จะให้มันเลื่อนอีกซักวัน-2วันจะเป็นไรไป 5555+
เอาเถอะ ยังไงมันก็เป็นแค่คะแนน ที่เกิดจากความผิดพลาดของระบบ ที่เราสามารถทักท้วงได้ เราสัญญาว่าเราจะไม่คิดมากเรื่องนี้อีก
จนว่าเราจะเอ็นท์ไม่ติดจริงๆ
อ้าว!!~ ไม่ใช่ จนกว่าที่จะรู้ผลคะแนนจริงๆ และรู้ถึงความผิดถูก จริงๆ
สัญญาจ้าว่าเราจะรัก และขอบคุณ เพื่อนๆ รุ่นพี่
และรุ่นน้องที่คอยเคียงข้างและให้กำลังใจเรามาโดยตลอด
ขอบคุณ ฮันนี่ ถิงๆ พี่เมย์ พี่มี่จัง และเสริญ ที่คอยรับฟัง *ฟังเราบ่น - -" และคอบให้คำแนะนำดีๆกับเรา และต้องขอโทษใน
สิ่งที่เราทำผิดพลาดไป ทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ วันนี้ เราอายุ18 ปีแล้ว และเราก็โต (แก่) ขึ้นมาอีกระดับนึงแล้ว
ถึงแม้ว่าเรายังทำตัวเป็นเด็กๆ ไปบ้างในบางครั้ง
แต่เราก็จะพยายามให้ถึงที่สุดนะทุกคน^^ Yuuki - 6669 27/04/06 March 18 O-Net & A-Net [Test]เหมือนจะรู้สึกผิดเล็กๆนะที่เราดันไปลงเรื่องเกี่ยวกับการสอบของตัวเองไว้ในบอร์ดYG ก่อนที่จะลงในบล็อคตัวเองนะ ยังไงก็ถือเพราะว่าเราเองก็เข้าบอร์ดนั้นบ่อยกว่าบล็อคตัวเองอยู่แล้วกันนะ อิๆๆ ว่าแล้วเราก็ถือโอกาสก๊อปเนื้อหาแปะเลยเน้อ..
ว่าด้วยการสอบ O-net&A-Net ที่ยาวนานแล้วเราก็ต้องมาสอบปลายภาคติดต่อกันอีก...นี่เท่ากับว่าไม่ได้พักเลยนะเนี่ย สอบติดต่อกันทั้งอาทิตย์ เป็นใครเค้าก็ต้องประสาทกินกันมั่งแหละน๊า ว่าแล้วเราก็มาเริ่มบรรยายกับข้อสอบกันหน่อยดีกว่า
25 กพ.49 08.30น.-10.30น. สอบคณิตศาสตร์ แบบว่าง่ายมากๆ แต่ก็มีผิดพลาดไปบ้างในบางข้อ(อัตนัย)จำพวก บวก-ลบ-คูณ-หาร เลขผิด 12.00-14.00 อังกฤษ - -" อันนี้ขอบอกตรงๆเลยว่าเวอร์แคปยากมากๆ ที่มั่วๆทำไม่ทันก็เยอะ แต่คอนเวอร์ค่อนข้างง่าย...คิดว่าจะไปตัดกันก็เวอร์แคปนี่แหละ *13.00-17.00 สังคม เอ๋.. ทำไมต้องทำตัวหนาหรอ? ก็ตรงนี้อ่า ไคล์แมล็คเลย...ตรงไหนน่ะหรอ? ก็สังคมน่ะ จริงๆแล้วก็ง่ายอ่าแหละ..แต่ประเด็นมันอยู่ที่ตอนที่เรากาข้อสอบกำลังเพลินอยู่น่ะ คนที่นั่งด้วยซ้าย(ผู้ชาย) เค้าขะเง้อมามองเราน่ะสิ แบบว่าชะเง้อเลย...แต่เราก็รีบปิดนะ พอหันไปอีกด้วย(ขวา) ผู้หญิงที่นั่นข้างๆเค้าก็รีบหลบตาเราเลยล่ะ เราก็พยายามหันไปหาอ.ที่คุมสอบเรานะ (พอดีอยู่รร.เดียวกัน) เค้าก็ยืนอยู่ด้านหลังนะ แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจอะไร เราก็เลยเฉยๆ และพยายามปิดข้อสอบไว้ จนวันนี้หนุเลยลองแกล้งบอกเค้า ว่า "มีเพื่อนในห้องมาบอกว่าผู้ชายข้างๆเค้ามอง(ลอก) ข้อสอบหนูน่ะ" เค้ามีการมาย้ำอีกว่ารร.บางบัวทอง ที่ใส่รองเท้าเหยีอยส้นใช่ป่ะ? หนูก้พนักหน้า เชื่อหรือไม่ว่า อ.เค้าตอบหนูว่าไง? เค้าก็ว่า"ครูเข้าใจนะ แต่ว่าระบบนี้เป็นระบบใหม่น่ะ ถ้าครูเอาเรื่อง มันก้จะยาวใช่มัย ครูเลยจำต้องปล่อยๆไป แต่ใจจริงครูก็ไม่อยากให้เค้าลอกนะ เรื่องนี้ต้องปลูกฝัง...." แล้วเจ๊แกก็ออกนอกประเด็นไปเรื่องทักกี้ขายชาติล่ะ รู้สึกแค้นมากๆเลยนะ กันคนที่ลอกได้แม้แต่ข้อสอบระดับชาติ แล้วกรรการมาเป็นงี้เอีกนะ - -" 26 กพ. 49 08.30-10.00 วิทยาศาสคร์ อยุ่ในระดับง่ายมากๆนะ แต่ก็ตกม้าตายกับเรื่องเดิมๆกับบางข้อ จำพวกบวก-ลบเลขผิดน่ะ 12.00-14.00 ภาษาไทย ที่เก็งวรรณคดีไว้กลับไมออกซะนี่ - -" แต่ก็ง่ายมากเลยนะค่ะ /ไอ้ผู้ชายคนนั้นก็ยังชะเง้อไม่เปลี่ยน เราก็พยายามปิดสุดๆแล้ว ไม่แน่ใจว่านี่จะเป็นการให้โอกาสผู้หญิงข้างๆรึเปล่านะ เพราะเจอข้าศึก2ด้านทั้งๆทีผู้คุมสอบอยุ่ข้างหลังนี่ด้วย กลุ้มๆๆ สนามสอบรร.หอวัง *ได้เปรียบตรงที่ว่าอ.คุมสอบเคยสอบภูมิศาสตร์สมัยม.3 เลยไม่ค่อยเครียด+กดดันเท่าไหร่ แถมอ.ยังใจดี มีการกัด+แซวเล่นตอนส่งข้อสอบ กะตอนตรวจบัตรด้วย อิๆๆ 28 กพ 49 08.30-10.00 คณิตศาสตร์ ยากส์มากๆ*รู้สึกจะออกคนสุดท้ายเลยนะนั่นน่ะ เหอะๆๆ วิชานี้ขอผ่านแฮะ 12.00-14.00 อังกฤษ ง่ายกว่าo-net เยอะเลย แถมข้อเขียนดันออกเพลงwhatever will be ที่ม่าม๊ามีเคยเปิดให้ฟังบ่อยๆสมัยเด็กๆ สบายๆครับ...แต่ข้อกานี่ก็...- -" 15.00-17.00 สังคม พอๆกัยO-netค่ะ ไม่ยาก-ไม่ง่าย ออกเรื่องศาสนาค่อยข้างเยอะ แต่ก็สบายกว่าวิชาที่แล้วๆมา 1มีค. 49 08.30-11.00 วิทยาศาสตร์ - -" ยากๆๆๆแบบว่าอ่านะ เหอะๆๆๆ ทำเอาแฮงค์+คลื่นไส้เลยอ่า 12.00-14.00 ภาษาไทย ปานกลางนะค่ะ อย่างเดิมคือวรรณคดีแทบไม่ออกเลยอ่า เสียดายมากๆที่เก็งมา *15.00-17.00 ภาษาญี่ปุ่นแล้ว...เหอะๆๆ จะพูดว่าไงดีล่ะวิชานี้ เหอะๆๆ เพื่อนหนูสายวิทย์ ที่เลือกมาลงเล่นๆมันก็กะมั่ว+ดิ่งเลยล่ะ ส่วนเราล่ะ --"จะบอกว่าทันทีแจกข้อสอบ เราก็ต้องผงะกะคันจิก่อนเลย เยอะมากๆ แถมไม่เคยเรียนอีก 5555+ เห็นแล้วหนูก็หัวเราะอยู่ในใจแทบบ้า...แต่ก้ลองใช้ความพยายาม+ดิ่งดูล่ะ แปลได้เท่าที่แปล แบบ3คำได้ พอติดคันจิเราก็เว้น ข้อมูลในโจทย์ก็ขาดๆ-เกินๆ แต่ก้มั่วไปได้ด้วยดีนะ *ดูข้อถูกที่จำได้ก็เกือบ10ข้อล่ะ เหอะๆๆ รุ้สึกว่าที่ถามเกี่ยวกับความรู้รอบตัวก็มีนะ เช่นถามว่าตัวคันจิในภาษาญี่ปุ่นนี่ได้มาจากชาติใด ถามเมืองอะไรซักอย่าง-คันจิแปลม่ะได้ หนูเลยเดาว่าโอซาก้า พอมาถามคนที่เค้ารู้เค้าก็ว่าข้อนั้นถามเหมืองหลวง ส่วนอีกข้อนี่ก็ถามเดือนล่ะ แต่เดือนอะไรนั้นเราก็ยังติดคันจิอยู่ เราก็เดาซะ เดือนเกิดเลย เดื่อน4 แล้วไงหรอ? ถูกล่ะ เค้าถามเรื่องชมดอกไม้ล่ะ จะว่าไปแล้วทำจริงๆที่ได้ก็ประมาณ10ข้อได้มั๊ง เพราะอย่างว่าแหละ ขาดๆเกินๆ5555+ ถ้าได้ซัก20นี่ถือว่าบุญมากเลยนะสำหรับเด็กวิทย์เนี่ย ... เพราะว่าหลังจากที่อ.แจกข้อสอบแล้ว ไม่ถึง10นาที ก็เหลือคนที่นั่งทำข้อสอบอยู่4คนจากทั้งห้องล่ะ- -" *4คนนี่รวมหนูแล้วนะ 2-3มีค.19 สอบที่รร. ด้วยความแฮงค์แบบไม่รับรู้อ่ะไร...วิชาที่ง่ายๆแบบว่าอ่านออกแน่นี่ก็นะ - -" กลับตรงกันข้ามซะหมด ตอบ ก.ไก่ ดันไปกาค.ควายซะงั้น?? รู้สึกว่าจะเป็นกันทั้งห้องเลยล่ะ เหอะๆๆ แต่ก็ภวนานะว่าให้ได้ถึงครึ่งกัน เพราะว่ามันมึนส์กันหมดแล้วน่ะสิ เพิ่มเติม... 4มีค. กะไปเรียนภาษาญี่ปุ่นที่เกษตร แล้วกะไปบ้านพี่คิซา แต่ไหงมารู้สึกตัวตอนบ่าย2ครึ่งฟระ~- งงเลย...แถมม๊าใจดี ช่วยปิดนาฬิกาปลุกให้ด้วย เหอะๆๆ แบบว่าจะไหวหรอ...นี่แค่ยังไม่ปลุกยังล่อซะขนาดนี้เลย...ยังไงก็ขออภัยทั่นเจ๊คิซา แล้วก็พี่มี่จังด้วยนะค่ะ งืมๆๆ เพิ่มอีกเล็กน้อย...
13 มีค. สอบตรงที่ราชมงคล ธัญญบุรี แต่ดันไปสนามสอบผิดล่ะ พอดีคณะที่เราเลือกไว้ดันอยู่วิยาเขตปทุม...ก็นะเหอะๆๆ ด้วยความที่ออกแต่เช้า + ที่บ้านไปส่ง เราก็ไปถึงที่หมายได้ทันเวลา แหมล่ะพอไปถึงเราก้อึ้งมากเลย เพราะที่วิทยาเขตที่เราไปสอบน่ะ ผิดกะที่คลอง 6 ลิบลับเลย เพราะที่ดูขากภายนอกคร่าวๆแล้ว เหมือนจะพึ่งเปิด พวกตึกก็ยังสร้างไม่เสร็จ แต่ก็เอานะ ไหนๆก็ลุยเดี่ยวแล้ว *เพื่อนๆที่สมัครกันแล้วดันเปลี่ยนใจ ไม่ไปกันด้วยเหตุผล ต่างๆนาๆ งืมๆ * ข้อสอบก็แอบเสียดายแทกเพื่อนทีเค้าไม่มากันนะ เพราะว่าข้อสอบนก้ง่ายมากๆ แบบง่ายเกินนะ แต่เราก้ดันไปเสียที่เลขกะฟิสิกข์เหมือนเดิม ให้ตายเถอะ...อยากย้อนเวลากลับไปเผาหนังสือแคลฯที่เหลืออีก4เล่ม ให้ไหม้ๆ หมดไปจัง เฮ้อ....
*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*
ปล. 4มีค.ที่ผ่านมาHappy Birthday P'Louis Scott
5มีค.ที่ผ่านมาHappy Birthday เสริญ (เพื่อนสมัย ป.6)
ต้องขอโทษด้วยนะที่ไม่ได้โทรไปบอกโดยตรง *โดยเฉพาะพี่หลุยส์เนี่ย คงยาก แต่ก็ขอให้ทั้งคู่มีความสุข สุกภาพแข็งแรง คิดสิ่งใดขอให้สมหวังนะ^^ January 05 +-0+0-+Happy New Year 2006+-0+0-++-0+0-+Happy New Year 2006+-0+0-+
Amethyst
Word&Music By Yoshiki You are only a whisper away But I can’t touch your heart If the words aren't enough to bet your soul I’ll give you the moon You are always shining sun or rain Like a violet stone I Close my eyes but you never fade But you never disappear I feel alone Can’t you see me standing on the verge of blue? I’ll be watching all the stars till they are gone Should I know nothing could make me miss you less? Oh, I've been waiting for you To tell me what is love I don’t know how to be loved How to be by your side Morning light shines in my room I’m holding dreams of you It may take no less than this pain But I can’t stop loving you Feel my heart You have never known that you have all of me Every time I see you I’m falling in love I can live or I can’t live without you Oh I’ve been waiting for you To tell me what is love I don’t know how to be loved How to be by your side Morning light shines in my room I’m holding dreams of you It may take no less than my life But I can’t stop loving you 
บอกไม่ถูกเหมือนกันนะที่เริ่มปีใหม่กันด้วยเพลงนี้... รู้สึกเหมือนคนพึ่งอกหัแฮะ..ไม่ก็รักเค้าข้างเดียว...
งืมๆ...เอาไงดี...แต่ชอบเพลงนี้จริงๆอ่ะ ไม่รู้ทำไม
เอาเถอะ...เรามาเล่าเรื่องวันปีใหม่ที่ผ่านมาดีกว่าอืๆ
December 06 Harry Potter And The Half Blood Princeหลังจากที่ฉันได้อ่านหนังสือเล่นหนึ่งจบลง(น่าจะรู้นะว่าเรื่องอะไร)
ฉันก็ปิดมันลงด้วยความหดหู่ใจ
ทำไมกันนะ เมื่อถึงเวลา เรื่องบางเรื่อง มันต้องจบ และลงท้ายด้วยการสุญเสีย แล้ว ทำไมกันนะ เรื่องที่เรายังไม่อยากให้จบ มันจะต้องจบไป งานเลี้ยงสิ ย่อมมีวันเลิกลา แต่มัน ก็หวนกลับมาจัดใหม่ แต่ความจริงนั้นไซร้หาได้เหมือนเดิมไม่...จักทำให้เราเจ็บปวดใจ หนังสือเล่มนี้ พาฉันจินตนาการไปถึงนิทานอีกเรื่องที่ว่า.... กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว(อยากให้รางวัลคนคิดประโยคนี้จริงๆให้ตายเถอะ) ครั้นเมื่อข้าพเจ้า ได้มองไปยังดอกกุหลาบดอกหนึ่งที่ส่งกลิ่นหมอเย้ายวนใจ เพื่อหวังที่จะล่อแมลง และผีเสื้อที่อยู่ห่างไกลนั้น บินเข้ามาเชยชมตน เจ้าดอกกุหลาบชูช่อแหงนมองท้องฟ้าและส่งกลิ่นหอมอยู่หย่างนั้น โดยลืมไปถึงสิ่งสำคัญที่อยู่ใต้ดิน...นั้นคือไส้เดือน...
เจ้าไส้เดือนที่คอยพรวนดิน และให้ปุ๋ย แก่เจ้าดอกกุหลาบ ไส้เดือนน้อยที่คอยดูแลต้นกุหลาบอยู่เสมอ โดยที่ไม่รู้จักเห็ดจักเหนื่อย ผิดกับเจ้าผีเสื้อแสนสวย...ที่มันได้แต่บินพาดผ่านเจ้าดอกกุหลาบไป โดยไม่แม้แต่แลเหลียวเจ้าดอกกุหลาบต้นเตี้ยนั้น เพราะยังมีกุหลาบที่สูงกว่า จนกระทั่งนาทีสุดท้าย...เจ้าไส้เดือนก้ยังคงพรวนดิให้แก่กุหลาบที่เริ่มอับเฉา
ร่างของมันก็ค่อยๆอ่อนแรงลง...ก่อนที่ฝากฝากร่างของมันไว้ ให้กับเจ้าต้นกุหลาบ เจริญงอกงามต่อไป จนกาลเวลาผ่านไป กลีบกุหลาบแสนงามค่อยๆเริ่มแห้งเหี่ยว และทิ้งกลีบแสนงามลงดิน ก่อนที่จะหวนกลับมา...คิดถึงคืนวันเก่าๆ ที่เจ้าไส้เดืนนั้น...คอยปรนนิบัตรและดูแลมันมาโดยตลอด คืนวันที่มันมัวแต่มองฝากฟ้า...เพื่อคอยเจ้าผีเสื้อที่แสนงาม มาดูดน้ำหวานจากมัน และผละไปอย่างไม่ใยดี ผิดกับไส้เดือน...ที่แม้ว่าจะเป็นนาทีสุดท้ายของชีวิตมันแล้ว มันก็ยังอุทิศร่างนั้น...ให้กับความงามของกุหลาบ ผู้ที่ไม่เคบแม้แต่จะก้มลงมามองกัน...จนจบนาทีสุดท้าย... Oh, I've been waiting for you
To tell me what is love I don’t know how to be loved How to be by your side ... หลังจากที่เราไปรับหนังสือ Harry Potter And The Half Blood Princeมาเมื่อวันที่3 ที่ผ่านมา
ด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่งที่ว่า เราได้ประมาณเล่มที่ 10กว่าๆ แต่ไม่ถึง20 ฮุๆๆๆ
จริงๆเลยน๊า...หลังจากที่ได้อ่านแล้วก็รู้สึกหดหู่จริงๆอ่ะแหละ
ไหนจะเรื่องความรัก ไหนจะเรื่องความสูญเสีย - -"
ที่สำคัญ...คือไม่อยากให้มับจบด้วยล่ะ...อีกเล่มก็จบแล้วนิ
แฮรี่ช้านจะลงเอยกับใครน๊า...นี่ยังคงเป็นปริศนาต่อไป
ทั้งๆที่ตังใจจะให้เป็นคู่ แฮรี่-เสนป ไม่ก็แฮรี่-เดรโกซะหน่อย
น้องเดรฉันดันหนีตามไปกับสเนปซะได้
ลูปินของฉันก็ไปแล้วเหมือนกัน...งืมๆๆ - -"
เอาเถอะ...เรื่องพวกนั้นเก็บไว้ก่อนดีกว่า หุๆๆ
เผอิญว่าวันนี้ เพื่อนที่สวีเดนได้ส่งรูปเสิ้อมาให้ดู
แล้วเกิดติดในหลังจากที่เราคุยกันเรื่อง Vampireน่ะ หุๆๆ
หันมาดูแล้ว อยากใส่มากมาย กลับกัน พอเห็นราคาแล้วเรา แอบอึ้ง...
ทายซิ!! เท่าไหร่???
200 US. ครับ เหอะๆๆ น่ากัวเจงๆ
แต่ชุดน่ารักนะ...อยากได้ไว้ใส่มั่งจัง งืมๆๆ
ได้ฟิวล์แวมไพร์มากๆเลย ให้ตายเถอะ
November 27 อัพบอล็อคอีกครั้งในรอบ 1เดือนเหมือนจะเป็นบล็อคประจำเดือนแล้วสินะเรา หุๆๆ กว่าจะได้มีเวลาอับกับเค้านี่ ก็พาคนลืมเหมือนกันนะ 55555
ที่ไม่ได้อัพไม่ใช่เพราะว่าขี้เกียจหรอกนะ...แต่ไม่มีเวลาเลยต่างหาก...
ดูสิ...กะจะอัพเรื่องHarry Potter ก็ไม่ได้เล่า...เสียดายจริงๆ เลยน๊า...
เพราะเรื่องนี้น่ะ...เป็นเรื่องที่เราคลั่งสุดๆเลยก็ว่าได้ เพราะดูตั้งแต่ ภาคแรก วันแรกทุกภาค
ยันภาคนี้ ถึงไม่มีเวลายังไงก็ต้องขอให้ได้ดูวันแรก...แถมตั้งใจจะดูไม่ให้ต่ำกว่า 3รอบ
(แล้วภาคก่อนๆแกก็ดู2รอบขึ้นไม่ใช้หร๊อ....) แต่ก็พูดตรงๆเลยนะว่าภาคนี้น่ะ ดูดีจริงๆ
สมกับที่เรารอคอยเป็นอย่างมาก...แถมน้องแดนสุดที่รักของเรา ก็หนุ่มขั้น หล่อจริงๆเลย ให้ตายเถอะ
ถ้าชั้นได้คนอย่างนี้มาเป็นแฟนนะ กร๊ด!!! มีหวังรักตายเลย
ทำไมน่ะหรอ?...ก็สเป็คชั้นมันก็อย่างน้องหนูคนนี้เลยน่ะสิ...
ชอบจริงๆเล้ย...ชุดนี้น่ะ
แย่หน่อยน๊า...ที่เดี๋ยวนี้เป็นโรคแพ้หนุ่มใส่แว่น...แต่ผมยาวก็ยังชอบอยู่นะ อย่าพึงน้อยใจ
แอบคิดนะ ว่าสเป็คเราอยู่สูงขนาดนี้...คงรู้ๆกันในหมู่เพื่อนสนิทแล้วล่ะว่า
届かない愛と知っているのに 抑えきれずに愛し続けた
todokanai ai to shitteiru no ni osaekirezu ni aishitsuzuketa
ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นรักที่ไม่อาจเอื้อมถึง แต่ก็ไม่อาจหักห้ามใจไม่ให้รักเธอต่อไปได้
เฮ้อ...ชอบเพลงนี้จริงๆสินะ...แถมยังยังคิดว่ามันตรงกับชีวิตจริงเอามากๆด้วย
เรื่องความรักน่ะ มันหักห้ามกันไม่ได้หรอก จริงมั๊ย....แต่ถึงอย่างไร
เราก็ยังมีความสุขกับการที่ได้รัก...แม้จะรู้ดีว่ารักนั้นไม่อาจเอื้อมเพียงใด
แต่อย่างน้อย ก็ขอให้มีความสุขกับการได้รัก...ไม่เพียงเพราะรักนั้นคือการให้
หรือเป็นเพียงแค่คำๆหนึ่ง ที่ไว้ใช้สารภาพกับใครสักคน
แต่มันเป็นความรู้สึกที่ดีๆ ที่เก็บไว้มอบให้ใครสักคน...
คนที่เรา...อยากเห็นเค้า...มีความสุขมากกว่าใคร
คนที่ไม่จำเป็นต้องรักเรา...เพราะเพียงแค่ส่งใจให้
เท่านั้น เราก็มีความสุขแล้ว...
ไม่จำเป็นต้องรับรักตอบ...ไม่จำเป็นต้องฝากข้อความผ่านใคร
ไม่จำเป็นต้องส่งดอกไม้มาให้...ไม่จำเป็นต้องดีเลิศเหนืออื่นใด
เป็นแต่คนที่ฉันมีใจให้ แค่นั้นก็พอ.....
ว่าแล้วก็พาลนึกถึง เพื่อนเรา Honey ที่เค้ายังไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไงกับชีวิตดี เฮ้อ...
เอานะ... ยังไงชั้นก้ยังคอยช่วยลุ้นคู่เธอให้ประสบความสำเร็จมากกว่าคู่ไหนๆ
เพราะชั้นเชื่อว่า หากเธอมีความกล้า และความพยายาม ชั้นรับประกันเลยว่า
คนๆนั้น จะต้องหันมามองเธอแน่...*ถึงแม้ตอนนี้เค้าจะยังไม่กลับมาให้ แกได้มองก็เถอะ
แต่ถึงแม้อยู่ไกลขนาดไหน...ชั้นก้เชื่อนะ...เพราะคนๆนั้น ผ่านการพิจารณาจาก
เพื่อนคนนี้แล้วว่า...น่าจะไปกับแกรอด...ผิดกะหมอนั่น...เหอะๆๆๆ
|
Artemis Luna |
|||||||||||||||||||||||||||
พอช่วงบ่ายกว่าๆ ป่ะป๊าก็มารับเพื่อเอาเราไปปล่อยที่บ้านเขาใหญ่
แบบว่าเสียบรรยากาศมากมาย เหอะๆๆ 
|
|
